Direct naar tekst van: Wie beslist over de stad?

De 99 van Amsterdam website

Diensten en economie in gemeenschapshanden

In Parijs is de watervoorziening niet meer in de handen van een bedrijf dat er winst op wil maken, maar wordt beheerd door het stadsbestuur. Met als gevolg dat de dienstverlening beter is, de efficiency groter en de kosten lager zijn.

In Napels is een Departement van de Commons opgericht, met een wet die het mogelijk maakt om grote gebouwen in collectief eigendom te geven. In deze ‘bevrijde ruimtes’ komen allerlei sociale en buurtgroepen bij elkaar en besluiten collectief hoe de ruimtes gebruikt en beheerd worden. Ook kunnen ze een spil zijn in het bevorderen van een alternatieve buurteconomie. In honderden steden in de hele wereld zijn de afgelopen jaren geprivatiseerde diensten zoals water en energie weer teruggenomen in gemeenschapshanden. Scholen, ouderenzorg, theaters, openbaar vervoer, posterijen … in totaal zijn er wereldwijd al zo’n 1.500 voorbeelden van deze zogeheten remunicipalisation verzameld. Denk je het principe van directe democratie door, dan kom je aan gemeenschappelijk beheer van publieke diensten. Termen als coöperatieve economie, democratisering van de economie of commons worden daarbij vaak gebruikt. De municipalistische beweging probeert deze initiatieven politieker te maken. Door kleinere initiatieven te bundelen in alternatieve (wijk- of stads)economieën en door nationaal en internationaal systeemveranderingen af te dwingen. Translokale samenwerking De verandering die nodig is diepgaand, gaat stap voor stap, en is niet alleen een politiek-bestuurlijke kwestie. Immers, de neoliberale spelregels zit diep in onze samenleving en de bijbehorende cultuur diep in onze dagelijks leven. Het gemeenschappelijke vraagt daarom oefening, ook om onze eigen gewoontes te durven herzien. Lees ook Wie beslist er over de stad?

Artikelen over Diensten en economie in gemeenschapshanden